Ekim Ayı Veli Bülteni 2026

Merhabalar! Ekim geldiğinde bahçemizde her şey biraz daha yavaşlıyor. Sabahları hava serinliyor, güneş bahçeye artık başka bir açıdan düşüyor, ceviz ağacımızın altında her geçen gün birkaç yaprak daha birikiyor. Yaz boyunca gölgesine sığındığımız ağaçlar şimdi sessizce renk değiştiriyor; çocukların ceplerinden ise taşların yanına yapraklar, dallar ve kozalaklar eklenmeye başlıyor, kıyafetlereyse bolca çamur… Sonbaharı en güzel çocuklarımızla birlikte fark ediyoruz. Bu ayın en güzel yanlarından biri de bayram ayı olması! Yaprakları iyice sararmış ceviz ağacımızın altında bu kez de Cumhuriyet Bayramı için kocaman bir sofra kuracağız. Dileriz ki yıllar sonra Ekim’i hatırladıklarında akıllarına öğrendikleri şeylerden önce ıslak toprağın kokusu, ceplerine sakladıkları bir kozalak, öğretmenlerinin sesi ve ceviz ağacının altında kurulmuş uzun bir sofra gelsin. Yavrularımız Ekim ayını böyle anımsasın… Çocuklarımız için ayın temasını “Sonbahar” olarak belirledik. Şimdi sizlerle hafta hafta yapacaklarımıza bakalım…

Ekim ayının ilk haftasın (5-9 Ekim) çocuklarla birlikte çevremize daha dikkatli bakmaya başlıyoruz. Yazın uzun ve sıcak günleri geride kalırken bahçemizde, ağaçlarda, havada ve toprağın üzerinde küçük değişiklikler belirmeye başladı. Biz de bu hafta çocuklara sonbaharı anlatmak yerine, sonbaharı onların karşısına çıkarmayı seçiyoruz. “Sonbahar nedir?” sorusuna hazır cevaplar vermekten çok; bir yaprağa dokunarak, bir kozalağı eline alarak, tarçını koklayarak, çevresindeki değişiklikleri fark ederek kendi cevaplarını oluşturmalarına alan açıyoruz. Haftaya sınıflarımızda çocuklarla birlikte hazırlayacağımız mevsim masalarıyla başlıyoruz. Bahçeden ve doğadan topladığımız yapraklar, kozalaklar ve farklı materyaller burada bir araya gelecek; masamız sonbahar boyunca yeni keşiflerle değişmeye devam edecek. Sınıfımızın sonbahar ağacını bu kez çocukların ve öğretmenlerinin parmak izleriyle birlikte oluşturacağız. Bir sabah sınıfa döndüklerinde onları yerde gerçek sonbahar yaprakları bekleyecek; yaprakları inceleyecek, ardından süpürüp sınıfımızı birlikte temizleyeceğiz. Böylece sonbahar yalnızca üzerine konuştuğumuz bir mevsim değil, çocukların elleriyle temas ettiği gerçek bir deneyime dönüşecek. Hafta ilerledikçe kozalakları farklı şekillerde inceleyecek, suyla karşılaştıklarında neler olduğunu gözlemleyecek ve doğal materyalleri oyunlarımızın ve sanat çalışmalarımızın bir parçası hâline getireceğiz. Sonbaharı yalnızca gözlerimizle değil, kokularıyla da tanımaya çalışacağız; tarçın, zencefil ve zerdeçal gibi baharatları yoğurtla buluşturup resimler yapacağız. Mutfakta ise birlikte sonbahar ekmeği hazırlayacak, havuçlu, cevizli ve tarçınlı kekimizin yapımına eşlik edeceğiz. Çocukların dökmesi, karıştırması, yoğurması, koklaması ve kendi elleriyle bir şeyin dönüşümüne tanıklık etmesi bu çalışmaların ortaya çıkan ürününden çok daha kıymetli olacak.  Bu yaş döneminde çocukların dünyayı tanımasının en güçlü yollarından biri duyularıdır. Bu nedenle bu hafta çocuklardan sonbaharın özelliklerini öğrenmelerini ya da mevsimle ilgili bilgileri hatırlamalarını beklemiyoruz. Bunun yerine “Bu nasıl kokuyor?”, “Dokunduğunda nasıl hissettiriyor?”, “Suyun içine koyduğumuzda ne oldu?”, “Bahçemizde daha önce görmediğimiz ne var?” gibi küçük soruların peşinden gidiyoruz. Sonbahar gizem kutumuz, kavanozumuz ve doğadan topladığımız materyaller de çocukların merak etmeleri, dokunmaları, karşılaştırmaları ve kendi küçük keşiflerini yapmaları için bize eşlik edecek. son hafta Bu hafta için dileğimiz oldukça basit: Çocukların sonbaharın adını bilmesinden önce sonbaharı fark etmeleri.

Geçtiğimiz hafta sonbaharı kokuları, dokuları ve doğadan sınıfımıza taşıdığımız küçük parçalarıyla karşılamıştık. Bu hafta ise biraz daha yakından bakıyor ve dikkatimizi sonbaharın belki de çocukların en kolay fark ettiği işaretlerinden birine, yapraklara çeviriyoruz. Bahçede yürürken ayağımızın altında ses çıkaran, rüzgârla oradan oraya savrulan, kimi hâlâ yeşilken kimi sarıya ya da kahverengiye dönmüş yaprakların peşinden gidiyoruz.  Ekimin ikinci haftasına (12-16 Ekim) farklı yaprakları dokunarak, inceleyerek ve karşılaştırarak başlıyoruz. Yaprakların kimi büyük, kimi küçük; kimi yumuşak, kimi kuru ve kırılgan… Hazırladığımız duyu panosunda ve sınıfa taşıdığımız gerçek yapraklarda bu farklılıkları ellerimizle keşfedecek, sonbahar yapraklarından kendi kolyelerimizi oluşturacağız. Müzik ve hareket çalışmalarımızda ise bu kez yaprakların rüzgârla olan dansına çocukların bedenleri eşlik edecek.  Hafta ilerledikçe çocuklarla birlikte küçük bir değişimin peşine düşüyoruz: “Yapraklara ne oluyor?” Aynı ağacın üzerinde ve altında farklı renklerde yapraklarla karşılaşmak bize yeni sorular verecek. “Hepsi aynı renkte mi?”, “Hangisi daha kuru?”, “Bu yaprak neden böyle olmuş olabilir?” Çocukların bu yaşta bu soruların bilimsel açıklamalarını bilmelerini beklemiyoruz. Bizim için kıymetli olan; değişimi fark etmeleri, iki yaprağı yan yana getirip aralarındaki farklılığı görebilmeleri ve gördükleri şey hakkında kendi sözcükleriyle konuşmaya başlamaları. Sanat ve fen çalışmalarımız da bu merakı besleyerek yaprakların zaman içindeki değişimine biraz daha dikkatle bakmamıza eşlik edecek.  Doğadan topladığımız materyaller bu hafta matematiğin de malzemesi olacak. Çocuklar nesneleri karşılaştıracak, eşleştirecek; ellerine aldıkları bir kozalakla bir yaprağın ağırlığını hissedecek ve “Hangisi daha ağır, hangisi daha hafif?” sorusunun cevabını kendi deneyimleriyle arayacaklar. Böylece büyük-küçük, ağır-hafif, aynı-farklı gibi kavramlar bir çalışma kâğıdının üzerinde değil, çocukların ellerindeki gerçek nesneler üzerinden anlam kazanmaya başlayacak.

Ekim ayının üçüncü haftasında (19-23 Eylül) sonbaharı bu kez soframıza taşıyoruz. Geçtiğimiz haftalarda yapraklara, kozalaklara, renklere ve doğadaki değişimlere yakından bakmıştık. Şimdi çocuklarla birlikte sonbaharın bize sunduğu meyve ve sebzelerin peşine düşüyoruz. Bu hafta amacımız çocukların meyve ve sebzelerin isimlerini ezberlemesinden çok; onları ellerine almaları, koklamaları, tatmaları, içlerine bakmaları ve “Acaba bunun içinde ne var?” diye merak etmeleri. Haftaya sınıfımızda kuracağımız küçük bir sonbahar pazarıyla başlıyoruz. Çocuklar meyve ve sebzeleri seçerken, taşırken ve alışveriş oyunları kurarken günlük yaşamlarında karşılaştıkları bir deneyimi kendi oyunlarının içine taşıyacaklar. Elmayı kesip kabuğuna, çekirdeğine ve içine bakacak; bir bütünün farklı parçalarını keşfedecekler. Ardından elmaları suyla buluşturup “Sence yüzer mi, batar mı?” diye tahmin edecek; kabuklu elmanın, kabuğunun ve çekirdeğinin suda nasıl davrandığını birlikte gözlemleyeceğiz. Bu hafta nar da sınıfımızın merak uyandıran misafirlerinden biri olacak. Dışarıdan tek ve kapalı görünen bir narı açtığımızda karşımıza çıkan yüzlerce küçük taneyi inceleyecek; çocuklar nar tanelerini kendi elleriyle ayırmaya çalışacaklar. Küçük bir meyvenin içini açmak bile çocuk için oldukça büyük bir keşif olabiliyor: “Dışarıdan baktığımda göremediğim şeyler içeride saklanıyor olabilir mi?” İşte bu küçük şaşkınlıkları, çocukların merakını canlı tutmak için oldukça kıymetli buluyoruz. Mutfak ve hikâye de yine bize eşlik edecek. Pumpkin Soup kitabını çocuklarla okuyacak, ardından oyunumuzun içinde kendi balkabağı çorbamızı hazırlayacağız. Elmalarımızı tahin-pekmeze ve farklı malzemelere bulayıp tadacak; yiyecekle kurduğumuz ilişkiyi yalnızca “yemek” üzerinden değil, hazırlamak, karıştırmak, dokunmak ve paylaşmak üzerinden de deneyimleyeceğiz.  Fen çalışmalarımızda ise çocukların karşısına cevabını önceden vermediğimiz küçük sorular bırakıyoruz. Elmanın farklı parçaları suya girdiğinde ne olacak? Farklı ortamlarda bekleyen elma parçalarında bir değişiklik görecek miyiz? Çocukların önce tahmin etmelerine, ardından bekleyip yeniden bakmalarına alan açacağız. Matematik çalışmalarımızda da sonbaharın renkleri ve biçimleri bize eşlik edecek; daire, üçgen, kare ve dikdörtgen gibi şekillerle karşılaşacak, meyve ve sebzeler üzerinden eşleştirme ve hafıza oyunları oynayacağız.

Son haftaya (26- 30 Ekim) geldiğimizdeyse sınıflarımızdaki sonbahar çalışmalarına bu kez başka bir heyecan eşlik ediyor. Bu hafta çocuklarımızla birlikte Cumhuriyet’imizin 103. Yılını kutluyoruz!  Hafta boyunca Cumhuriyet Bayramı kutlamalarına ve sergisine odaklanacağız. Bu kutlamalarda da bazı rutinlerimize ve gelenekselleşen ögelere sadık kalacağız. Her yıl bir mini seçim yapıyoruz, biliyorsunuz. Çocuklarımızın bayram sofrasında içecekleri çorbaya bir oylama sonucu karar veriyoruz. Hayatınızda görüp görebileceğiniz en nahif propaganda süreci ve seçim olabilir! J Sonra Mavi Çam’ın en sevdiğimiz geleneklerinden biri için ceviz ağacımızın altında buluşacağız. O ulu ağacın altında uzun, kocaman bir sofra kuracağız. Çocuklarımız, öğretmenlerimiz ve Mavi Çam’ın bütün renkleri aynı sofranın etrafında yan yana gelecek. Birlikte yiyecek, şarkılar söyleyecek, sohbet edecek ve Cumhuriyetimizin yeni yaşını hep birlikte kutlayacağız. Çocukların Cumhuriyet’le kuracağı ilk bağ yalnızca sözcüklerden değil; birlikte olmanın sıcaklığından, ait olmanın güveninden ve ortak bir sofranın neşesinden de beslenmesini istiyoruz. Bugün ceviz ağacımızın altında oturan yavrularımız, Cumhuriyet’in taşıdığı bütün anlamları henüz bilmiyorlar. Zaten bilmelerini de beklemiyoruz. Ama aynı masada herkes için bir yer olduğunu, birlikte söylenen bir şarkının insanları birbirine yaklaştırdığını, yaşadıkları ülkenin ve ait oldukları topluluğun ortak bir hikâyesi olduğunu hissedebilirler. Bizim için bu yaşlarda atılan en kıymetli tohumlardan biri de bu. Her yıl bayram sofrası etrafında her biri birbirinden güzel çocuklarımızla yemeğimizi yerken; içtenlikle, gerçekten gönülden severek öğretmen olmayı, kendi yolumuzda ilerleyebilmeyi, Mavi Çam’ın altında sizlerle ve çocuklarımızla buluşabilmeyi Cumhuriyet’e ve Atatürk’e borçlu olduğumuzu biliyoruz. Bayramımız kutlu olsun!

Ceviz ağacımızın altında çocuklarımızla, öğretmenlerimizle ve aynı umutla nice bayramlara…